Op vrijdag 18/08/1972, rond 15h30, reed ik met mijn bromfiets (50cc) om
boodschappen. Op 1 kilometer, van mijn ouderlijke woning, is een
kruispunt. Toen ik het bereikt had, kwam er uit tegengestelde
richting een vrachtwagen die stond te wachten om mij door te laten
en had zijn knipperlicht aan om links af te slaan. Op hetzelfde
moment kwam een wagen van de R.T.T. (nu Belgacom) van links.
Omdat
er een verkeersbord stond dat aangaf dat de vrachtwagen en ik
voorrang hadden, moest de wagen van Belgacom gestopt hebben.
Mijns inziens heeft de bestuurder van de Belgacomwagen gedacht
dat de vrachtwagen op hem stond te wachten. Hij zag me niet komen
en in volle vaart heeft hij mij geramd. Ik belandde op de
motorkap en met mijn rechterarm heb ik, onbewust, de voorruit
ingedeukt. Daardoor kon de bestuurder niks meer zien en verloor
hij de controle over het stuur. Een eindje verder heeft hij een boom
geramd, door de shock ben ik eraf gevlogen en met gespreide armen en benen
in een sloot beland. De bestuurder heeft zich om mij
niet bekommerd, hij nam meteen de nodige maatregelen om in orde
te zijn met zijn verzekering.
De vrachtwagen-chauffeur heeft me uit de sloot getrokken en
mond-op-mond beademhaling toegepast. De ziekenwagen en de politie
werden verwittigd, die snel ter plaatse waren. Het
ziekenwagenpersoneel heeft me op de draagberrie gelegd
en me dan naar het dichtstbijzijnd hospitaal gevoerd.
Dit verhaal heb ik vernomen van de vrachtwagen-chauffeur.
Na 3 dagen,
in dat hospitaal, werd mijn toestand slechter en werd ik overgebracht
bij een neurochirurg. Vanaf het eerste moment was ik
buiten bewustzijn. Gedurende 6 weken bleef ik in een diepe coma.
Daarna 2 weken met onbeweeglijke ogen en zonder spraak, tot een
priester, een bekende in onze familie, me kwam bezoeken.
Hij zag dat ik honger en dorst had, doch hij gaf me niks. Wel
toonde hij me een fles water en vroeg wat dat was. Heel traag
antwoordde ik "DORST", daarna toonde hij me een
sinaasappel en opnieuw vroeg hij wat het was. Zo traag als de eerste maal
antwoordde ik "HONGER". Zo leerde ik voor de
tweede maal praten in mijn leven. De eerste nacht dat ik opnieuw
kon praten heb ik een hele nacht "boterham"
geroepen, zo'n honger had ik.
Door te lang in het water te liggen hebben de hersenen een tijdje zonder zuurstof gezeten, en dan ontstaat er hersenscchade aan het deel van de hersenen dat instaat voor de motoriek (de bewegingen).
De laatste dagen in het hospitaal vroeg ik gedurig of ik naar
huis mocht omdat ik dacht dat dit een droom was.
Ik in subcoma, klik hier
Enkele foto's uit mijn jeugd.
Een foto van voor mijn ongeval als lid van het trommelkorps
Ik 18 maanden na mijn ongeluk
Alhoewel ik gehandicapt ben, probeer ik de mensen duidelijk te
maken dat men nog iets kan bereiken ondanks lichamelijke beperkingen. Dit doe
ik door te fietsen.
- In '78 fietste ik Lyon - Valence -
Lyon op een fiets zonder versnellingen.
- In '79 fietste ik Valence naar Gent
(België).
- In '80 kocht ik een fiets met 18
versnellingen en tijdens de zomervakantie fietste ik Gent
- Avignon - Gent met een grote omweg (3330 km).
- In '81 (het internationale jaar van
de gehandicapte) fietste ik mijn eerste Tour de France
(3531 km) in 34 dagen. Op 17-7-81 kwam ik op TF1, A2 en
FR3 in het regionale nieuws van Rennes (op 10-06-2005 ontving ik een kopie ervan) "C'est la vie", om
19u.20. In de maand december 1981 kwam ik ook in de voorfilm van alle Vlaamse
bioscopen. Op het Gentse Grondgebied werd ik geescorteerd door de Gentse Motorbrigade.
- In '82 fietste ik mijn tweede Tour
de France (4085 km) in 38 dagen.
- In '83, van 7 tot en met 22 mei
fietste ik 1655 km in Nederland. Op 4 juli, van
hetzelfde jaar fietste ik de derde ronde van Frankrijk.
- In '84 fietste ik rond Duitsland
(4185 km).
- In '85 fietste ik terug rond
Duitsland, maar te Obergünsburg ben ik gevallen
- In '86 fietste ik rond Duitsland en
Frankrijk.
Ik op de col La Croix-Haute
Een bladzijde uit mijn logboek
- In '87 fietste ik niet wegens
ziekte.
- In '88 fietste ik terug rond
Duitsland (3865 km).
- In '89 fietste ik rond Oostenrijk.
(der Großglockner). Hier een bladzijde uit mijn logboek
- In '90 fietste ik rond Frankrijk.
.Op 17-6-'90 kwam ik op het V.T.M. nieuws van 19 u. 00
- In '91 fietste ik rond Duitsland
(4554 km). Hier een bladzijde uit mijn logboek van '91
- In '92 fietste ik naar Italië door
Frankrijk. In Italië (Pino Torinese) ben ik gevallen..
- In '93 beeindigde ik de reis die ik
in '92 begonnen was
- Sinds '94 bleef ik in België
Mijn keukentje
Daarna kon ik niet meer reizen omdat mijn armen te veel pijn
deden.
Op 12 mei 1998 werd ik nogmaals aangereden. Links een gebroken schouder (spina scapulae),daardoor kan ik helemaal niet meer fietsen omdat er rechts een peesschedeontsteking of (tendo-vaginitis).is gekomen door mijn rechterarm te vaak te gebruiken
Hoe fiets je veilig
Op 17-09-'14 werden mijn ooglenzen geïmplanteerd.De operatie
henkdc@telenet.be